top of page

The "Re-Connect Festival" is holding its third edition with the theme of "Theater with no Theater."

The performances will be designed to take place in private or public spaces in domestic and neighborhood settings.


Reconnect Festival aims to discover and create alternative spaces for performing arts. In the previous editions, we focused on digital spaces as parallel platforms for performance.  In this edition, after a long pause and observation, with an understanding of the intertwined everyday protests and urban performance/non-performances, we have decided to focus on private and public spaces where artists can engage in the artistic experience and social action without dependency on institutional power.

The goal of this project is to break out of the customary cultural-social loops that have formed due to the unequal distribution of social and economic privileges. "Theater with no theater" invites ideators from every artistic and scientific field who can use simple yet compelling designs to expand the audience for art and raise awareness. Ideators who think about the need to redefine the audience, performance, performer, and their relationship to society and the system.

Family gatherings, neighborhoods, localities, and any form of civic relationship are potential platforms for creating performa situations or transferring performative designs with a focus on "the closest audience."

The proposal of this Reconnection period is to:

  • Rediscover effective parallel spaces for performance art.

  • Review the closest social entities as the audience, such as family and neighbors.

In this collective project, the production and design of artistic performance are not the goal. A collection of executable scores for others, is the desired outcome of this experience. This can be done through the use of performance theories, conversation strategies, awareness-raising, and social interaction with performative methods.



This phase of the project is dedicated to Scores that are designed for neighborhood spaces. Although the term "neighborhood" has different definitions, for the purpose of categorizing and publishing the works, in this phase of the project, it refers to all public and private spaces within a circle of ten blocks in all directions with the performer's/designer's room at the center.


The audience can be permanent or temporary residents of any of these spaces, including family members, neighbors, and passers-by. We pay special attention to those audience members who are not familiar with your previous works, supporters, or like-minded individuals.

Context, Space,

There are no restrictions on the selection of performance spaces, from a built-in closet to a kitchen, from an engine room to a rooftop, from an alleyway to a staircase, from an elevator to a courtyard.


There are no limitations on performance techniques, from performing a play in a home environment to unconventional physical or temporal examples, object theater, or written pieces. From printing and broadcasting performance orders to digital or physical environmental experiences, from street to home experiences, and certainly other creative ideas.

Designs should be submitted in the form of "performance orders" and through the online form.


The Scores should be submitted in the form of "Scores" or "performance instructions".


What is "Score"?

The Scoretodo project seeks to achieve performative action in off-site locations, self-executions, and the creation of new performative relationships. The project's title is based on the closest Persian equivalent of the word "Score," which has become a shared concept among various branches of art since the 1960s.

"Score" is a textual medium that connects the writer and the reader under the conditions described in the text. The performance instructions are written by the idea-maker for one or more performers. The main substance of each score is text + action, and its boundaries of executability are broad, meaning it can be either imaginary or real. Therefore, a task or a set of tasks can be written to be performed.

The idea of Scoretodo was born during the pandemic, and two projects under this title were previously published. The first project was specifically aimed at discovering possibilities in public spaces, and the second project was born out of gathering performance instructions from Iranian artists, searching for executable possibilities in everyday life. Today, as we approach the start of Project No. 3, many artists are avoiding returning to the stage and producing works based on their previous conditions, creating a conscious or unconscious lack of engagement that creates a different future. Thus, Project No. 3, Theatre Without Theatre, is in search of a new possibility of connecting with others in performative ways, through transitional conditions to future images, without a face and without a view.

Related examples:



Performances can be digital or not. Unlike other Re-Connect's projects, the focus is not on virtual platforms. However, digital tools and virtual networks are used for dissemination and communication with other executors and audiences. Also, features such as "physical absence", "anonymity", "security", "extensiveness", and "message transmission speed" experienced in digital executions can be utilized.

Each execution command may contain text, image, sound, executable file, video, or a link to a book, article, application, or website.

Duration: Depending on the design form, the execution can range from one minute to one day, be timeless or eternal.



  • Participation in this project is open to everyone regardless of race, ethnicity, language, gender, and belief.

  • Only Scores that are written or rewritten after September 25th, 2022 will be published in this round.

  • In this type of performance design, the focus is on the author and the scene, and the package of the influential executive performance for the audience and the audience who can be the performer themselves is prepared and designed.

  • The main goal is to collect designs, not to perform them. However, the designer can perform their idea to clarify the performance method, and with the permission of the participants, attach their documents to the execution order while maintaining security. These documents can include videos, photos, sounds, or an analysis of the performer's feedback and a report of the performance results.

  • It is good that the execution orders have the ability to be executed by everyone. Ideally, people with no previous performance experience should also be able to implement the idea with the help of the designer's guidelines. The same is true for the text of the execution order. Designs should be written in a way that is understandable to audiences unfamiliar with art and performance.

  • Participants' safety is a priority in this round. To maintain caution and focus away from the artist's name and reputation, all selected works will be published as "anonymous" on social media and in printed notes. Name and contact details are optional in the relevant forms. It is suggested that you introduce yourself with a pseudonym. (Two letters of the alphabet, age, city of birth/for example, M-T-28-Zahedan). This "anonymity for now" will be the general policy of the project until further notice.

  • The red line of Re-Connect is the  content that includes: incitement to violence, ethnic/sexual/religious insult, homophobia, misogyny, and child abuse.


About Reconnect Festival:

  • Although the internet seems to create equal opportunities for everyone, we know that access to online space is not the same for all individuals. Infrastructure, access, and censorship issues can limit people's participation in public activities. Reconnect Festival is an effort to create a fluid and accessible platform that utilizes the internet and digital facilities for education and awareness.

  • Digital, environmental, and experiential performances are often considered as a sub-product of festivals. In this collection, we strive to provide a dedicated space for these performance forms and support each other to challenge the norms of mainstream artistic currents.

  • Reconnect Festival is an independent and artist-run project. It has no affiliation or center and operates completely experimentally on the free space of the internet, formed by a group of volunteers. The goal of this group is to design a platform to bring together artists, students, and researchers and help process ideas, experience, and study the impact of performances in important historical and social periods.


If you have any questions, suggestions, or intend to support this project and its participants, please contact us at:

عنوان: «تئاتر بدون تئاتر».


رویکرد: دستوراجراهای خانه‌ای/همسایه‌ای


ارتباط مجدد، به دنبال کشف و خلق فضاهای جایگزین/ آلترناتیو برای اجراست. در دوره‌های قبل روی فضاهای دیجیتال به عنوان بسترهای موازی برای اجرا، مطالعه و تجربه کردیم. در این دوره، پس از مکث و مشاهده‌‌ی طولانی؛ با علم به در هم‌تنیدگی مبارزه‌ی روزمره و اجرا/نااجرا های شهری، تصمیم داریم تمرکز را بگذاریم روی فضاهای خصوصی و عمومی که هنرمند می‌تواند در آن بدون وابستگی به نهاد قدرت، به تجربه‌ی هنری و کنش اجتماعی بپردازد.


هدف این دوره خروج از حلقه‌های فرهنگی- اجتماعی مرسوم است که به واسطه‌ی توزیع ناعادلانه‌ی امتیازهای اجتماعی و اقتصادی شکل گرفته‌اند. تئاتر بدون تئاتر، دعوت از ایده‌پردازانی است از هر حوزه‌ی هنری و علمی، که با طرح‌های سهل ممتنع، می‌توانند به گسترده شدن مخاطب هنر و انتشار آگاهی کمک کنند. ایده‌پردازانی که با یا بی سابقه‌ی اجرا، به نیاز باز‌تعریف مخاطب، اجرا، اجراگر و نسبت آن‌ها با جامعه و سیستم فکر می‌کنند.


دیدار‌های خانوادگی٬ همسایگی٬ محلی و هر گونه رابطه‌ی شهروندی، بسترهای بالقوه برای خلق موقعیت اجرایی یا انتقال طرح اجراهایی‌ست با محوریت «مخاطب نزدیک».


پیشنهاد این دوره‌ی ارتباط مجدد این است: 

 -باز یافتن فضاهایِ موثرِ موازی برای اجرا. 

- بازنگری نزدیک‌ترین نهادهای اجتماعی به مثابه مخاطب؛ خانواده و همسایه.


در این پروژه‌ی گروهی، تولید و طراحی اجرای هنری هدف نیست. بهره‌گیری از نظریات اجرا و طراحی فضای گفتگو، آگاه‌سازی، ارتباط اجتماعی با روش‌های پرفرماتیو، و در نتیجه تولید و جمع‌آوری دستورالعمل‌های قابل اجرا برای دیگران، خروجی مورد نظر این تجربه‌ خواهد بود. محصول نهایی این تجربه، یک نسخه‌ی چاپی از مجموعه طرح‌های اجرایی خواهد بود در قالب یک جزوه یا کتابچه و نیز انتشار مجزا در اینترنت.




این دوره از پروژه، مخصوص ایده‌هایی است که برای خانه و همسایه طراحی می‌شوند. گرچه همسایگی تعاریف متفاوتی دارد اما برای تسهیل دسته‌بندی و انتشار آثار، تعریف قراردادی مشترکمان از همسایگی در این فاز از پروژه:

تمام فضاهای عمومی و خصوصی است در دایره‌ای به مرکزیت اتاق اجراگر و شعاع ده خانه از هر سمت. 

(منظوراز اتاق، محل استقرار است و خانه، واحد ساختمانی یا بلاک)


*  در این دوره فقط طرح‌هایی منتشر می‌شوند که بعد از تاریخ ۲۵ شهریور ۱۴۰۱ نوشته یا بازنویسی شده باشند.


مخاطب اجرا 

مخاطب می‌تواند ساکنین دائم یا موقت هر کدام از این فضاها باشند. اعضای خانواده، همسایه‌ها، عابرین. 

با توجه خاص به مخاطبینی که در دایر‌ه‌ی مخاطبین قبلی کارهای شما یا موافقان و هم‌نظران شما نیستند.


فضای اجرا

در انتخاب فضا‌ی اجرا هیچ محدودیتی نیست. از کمد دیواری تا آشپزخانه. از موتورخانه تا پشت‌بام. کوچه تا راه‌پله. از آسانسور تا حیاط. 


قالب اجرا 

هیچ محدودیتی در تکنیک اجرا نیست. از اجرای یک نمایشنامه در محیط خانه تا نمونه‌های غیر متعارف بدن‌مند یا زمان‌مند، تئاتر اشیاء، یا قطعه‌های نوشتاری. از چاپ و پخش دستور اجرا تا تجربه‌های محیطی دیجیتال یا فیزیکی، تجربه‌های خیابانی تا خانه‌ای، و قطعاً ایده‌های خلاقانه‌ی دیگر.


طرح‌ها می‌باید در قالب «دستور اجرا» و از طریق فرم آنلاین ثبت شوند.


  • دستور اجرا چیست: 

پروژه دستوراجرا، در جستجوی تحقق عمل اجرایی در مکان‌هایی خارج از صحنه، خود-اجراها و ساخت نسبت‌های جدید پرفرماتیو است. در عنوان پروژه، نزدیک‌ترین معادل فارسی کلمه "Score" مدنظر بوده است که از دهه ۶۰ میلادی به یک مفهوم اشتراکی در بین شاخه‌های مختلف هنر تبدیل شد. 

«دستوراجرا» واسطه‌ای متنی است که به موجب آن نویسنده و مخاطب ذیل شرایطی که در متن توصیف شده به هم می‌پیوندند. دستورالعمل‌های اجرایی، از طرف ایده‌پرداز برای یک یا چند کنشگر/اجراگر نوشته می‌شوند. ماده‌ی اصلی هر دستوراجرا، متن + کنش است. مرزهای اجراپذیری‌اش گسترده است؛ به این معنا می‌تواند خیالی یا واقعی باشد. بنابراین بناست که یک کار یا مجموعه‌ای از کارها برای انجام دادن یا اجرا کردن، نوشته شود.

ایده‌ی دستوراجرا، در دوره پاندمی شکل گرفت و پیشتر دو پروژه تحت این عنوان منتشر شده است. پروژه اول، به طور مشخص به دنبال کشف امکان‌ در فضاهای عمومی بود و پروژه دوم، با گردآوری دستورالعمل‌های اجرایی از هنرمندان ایرانی، در جستجوی امکان‌های اجرایی از درون زندگی روزمره به وجود آمد. امروز و در مرز آغاز پروژه شماره ۳، هنرمندان بسیاری از ورود مجدد به صحنه و تولید اثر مبتنی بر شرایط پیشین خودداری می‌کنند و یا باز داشته می‌شوند و این عدم اشغال ارادی یا غیر ارادی،  به نظر زمینه‌ی شکل‌گیری آینده‌ای متفاوت را می‌سازد. به این‌ترتیب پروژه شماره ۳ ، تئاتر بدون تئاتر، در جستجوی امکان جدیدی است از پیوند با دیگری به شیوه‌های پرفرماتیو، در شرایط گذار به تصویرهای آینده. بدون چهره و رو به چشم‌انداز.


بستر اجرا

اجراها می‌توانند دیجیتال باشند یا نه. بر خلاف دوره‌های پیش، تمرکز روی بستر مجازی نیست. اما از ابزار دیجیتال و شبکه‌های مجازی برای انتشار و ارتباط با دیگر اجراگرها و مخاطبین می شود بهره گرفت. هم‌چنین از ویژگی‌های «عدم حضور فیزیکی»، «ناشناسی»، «امنیت» و »گستردگی» و «سرعت انتقال پیام» که در اجراهای دیجیتال تجربه شده می‌شود استفاده کرد.


هر دستور اجرا می‌تواند شامل بدنه‌ی متن، تصویر، صدا، فایل اجرایی، ویدیو، یا لینک به کتاب، مقاله، اپلیکیشن یا وب‌سایت باشد.

مدت هر اجرا: بسته به فرم طراحی، اجرا می‌تواند یک دقیقه باشد تا یک شبانه‌روز، بی زمان باشد یا ابدی.



  • حضور در این پروژه برای همه از هر نژاد، قوم، زبان، جنسیت، و عقیده‌ای آزاد است. 

  • در این دوره فقط طرح‌هایی منتشر می شوند که بعد از تاریخ ۲۵ شهریور ۱۴۰۱ نوشته یا بازنویسی شده باشند.

  • در این گونه‌ی طراحی اجرا، تمرکز از روی مولف و صحنه برداشته می‌شود و بسته‌ی تاثیرگذار اجرایی برای مخاطب و مخاطبی که خود می‌تواند اجراگر باشد، آماده‌سازی و طراحی می‌شود. 

  • هدف اصلی، جمع‌اوری طرح‌هاست نه خود اجرا. با این حال٬ طراح می‌تواند برای روشن‌تر شدن شیوه‌ی اجرایی٬ خود ایده را اجرا کند و با حفظ امنیت و اجازه از شرکت‌کنندگان، مستنداتش را به دستور اجرا ضمیمه کند. این مستندات می‌تواند شامل فیلم، عکس، صدا، یا تحلیل اجراگر و طراح از بازخورد مخاطبین و گزارشی از نتیجه‌ی اجرا باشد.

  • دستور اجراها خوب است قابلیت اجرایی توسط همه‌ی افراد را داشته باشند. ایده‌آل است اگر افرادی که سابقه‌ی اجرا ندارند هم بتوانند به کمک دستورالعمل‌های طراح، ایده را به اجرا برسانند. همین مساله درباره‌ی متن دستور اجرا صادق است. طرح‌ها لازم است طوری نوشته شوند که برای مخاطب ناآشنا با هنر و اجرا نیز فهم‌پذیر باشد.

  • امنیت شرکت‌کنندگان در این دوره، اولویت است. برای رعایت جوانب احتیاط و نیز برداشتن تمرکز از نام و اعتبار هنرمند، تمامی آثار منتخب، «بدون نام» در شبکه‌های مجازی و جزوه های چاپی منتشر خواهند شد. در فرم‌های مربوطه، ذکر نام و جزییات تماس اختیاری است. پیشنهاد می‌شود با یک نام مستعار خود را معرفی کنید. (دو حرف الفبا- عدد سن- شهر تولد/ مثلا م-ت-۲۸- زاهدان). این «فعلاً ناشناسی» رویه کلی پروژه خواهد بود تا اطلاع بعدی.

  • خط قرمز ارتباط ‌مجدد محتوای شامل هر کدام از موارد زیر است: دعوت به خشونت، توهین قومیتی/ جنسیتی/ عقیدتی، هم‌جنس و دگرباش ‌هراسی، زن ستیزی، و کودک‌آزاری.


درباره‌ی ارتباط مجدد:


  • گرچه به نظر می‌رسد اینترنت یک فرصت برابر برای همه‌ی افراد ایجاد می‌کند، می‌دانیم که دسترسی به فضای آنلاین برای همه‌ی افراد یکسان نیست. مشکلات مربوط به زیرساخت، دسترسی و سانسور می‌تواند افراد را برای شرکت در فعالیت‌های عمومی محدود کند. فستیوال ارتباط‌ مجدد، تلاشی است برای ساخت بستری سیال و قابل دسترس، که اینترنت و امکانات دیجیتال را برای آموزش، و آگاه‌سازی به کار گیرد.

  • اجراهای دیجیتال، محیطی و تجربی، اغلب به عنوان محصول فرعی رویدادها در نظر گرفته می‌شوند. در این مجموعه ما تلاش می‌کنیم تا فضایی مخصوص را برای این فرم‌های اجرایی فراهم کنیم و از یکدیگر حمایت کنیم تا هنجار جریان‌های اصلی هنری به چالش کشیده شود.

  • فستیوال ارتباط‌‌‌ مجدد یک پروژه مستقل و هنرمند‌گردان است. هیچ وابستگی و مرکزیتی ندارد و در فضای آزاد اینترنت به صورت گروهی و داوطلبانه شکل گرفته و کاملاْ تجربی فعالیت می‌کند. هدف این گروه طراحی بستری است برای گرد هم ‌آوردن هنرمندان، دانشجویان و پژوهشگران و کمک به فرآوری ایده، تجربه و مطالعه در تاثیرگذاری اجرا، در دوره‌های مهم تاریخی و اجتماعی. 


در صورتی‌ که سوال یا پیشنهاد یا قصد حمایت از این پروژه و شرکت‌کنندگان این پروژه را دارید، با ما تماس بگیرید.



bottom of page